مگس پران

   سه شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۷

 

مگس‌پران(Floater) چیست؟

مگس‌پران  نقاط کوچک یا تارهای عنکبوت مانندی هستند که در میدان بینایی شناورند و به شکل لکه‌های کوچک تیره و سایه‌مانند و رشته‌های موج‌دار به نظر می‌رسند و با حرکت چشم حرکت می‌کنند.  هنگامی که سعی می‌کنید به آن‌ها مستقیماً نگاه کنید به سرعت از جلوی دیدتان دور می‌شوند. این لکه‌ها مسیر حرکت چشم را دنبال نمی‌کنند و معمولاً وقتی چشم ثابت می‌شود، به سمت دیگری منحرف می‌شوند.

اغلب افراد دچار مگس‌پران هستند و عادت می‌کنند که به آن توجهی نکنند؛ تا زمانی که تعدادشان زیاد شده و قابل توجه می‌شوند. مگس‌پران در هنگام نگاه کردن به زمینه­های روشن، مثلاً یک کاغذ سفید یا آسمان آبی دیده می‌شود.

مگس‌پران و جداشدگی شبکیه:

زجاجیه مایعی است که در مجاورت شبکیه (بافت حساس به نور در چشم)  در داخل چشم، قرار گرفته است. گاهی بخشی از رشته‌های نازک زجاجیه (ماده ژل‌مانندی که حدود 80 درصد چشم را پر می‌کند و  به حفظ شکل کروی آن کمک می‌کند)، کشش ناگهانی بر روی شبکیه وارد می‌کنند و باعث پدیدار شدن تعداد زیادی علائم مگس‌پران می‌شوند. به این پدیده جداشدگی زجاجیه می‌گویند که در اغلب موارد خطری برای بینایی نداشته و نیازی به درمان ندارد.  

افزایش ناگهانی علائم مگس‌پران و احتمالاً به دنبال آن جرقه‌های نورانی یا کاهش دید محیطی ممکن است نشان‌دهنده پارگی شبکیه باشد. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که قسمتی از شبکیه از محل خود در ته چشم جدا ‌شود. پارگی شبکیه عارضه جدی و خطرناکی است که نیازمند اقدام فوری درمانی است و اگر درمان نشود می‌تواند در طی دو سه روز به اختلالات بینایی برگشت‌ناپذیر و یا حتی نابینایی چشم منجر شود.

افرادی که افزایش ناگهانی مگس‌پران توام با جرقه و اختلال دید محیطی را احساس می‌کنند باید هرچه سریع‌تر برای معاینات تخصصی به چشم‌پزشک مراجعه کنند.

علل و عوامل خطرساز

علت مگس‌پران چیست؟

این عارضه زمانی مشاهده می‌شود که زجاجیه به تدریج منقبض و کوچک می‌شود. کوچک شدن زجاجیه باعث رشته‌‌ای شدن آن و ایجاد کشش بر روی شبکیه می‌شود و این رشته‌ها ممکن است بر روی شبکیه سایه‌‌های کوچکی بیاندازند که مگس‌پران نامیده می‌شوند.

در اغلب موارد ایجاد علائم مگس‌پران بخشی از روند طبیعی افزایش سن است و در ابتدا برای فرد آزاردهنده است ولی به تدریج در ته چشم "نشست" کرده و مزاحمت کم‌تری برای دید فرد ایجاد می‌کنند. معمولاً علائم مگس‌پران در خارج از مسیر دید قرار می‌گیرند ولی کاملاً از بین نمی‌روند.

دلایل مهم‌تر ایجاد مگس‌پران شامل ضربه به سر و یا چشم، عفونت، التهاب، خون‌ریزی داخل چشمی، پارگی‌های شبکیه و صدمات و جراحات چشمی می‌باشد.

چه افرادی در معرض خطر ابتلا به مگس‌پران هستند؟

احتمال بروز مگس‌پران با افزایش سن بیش‌تر می‌شود و در افراد نزدیک‌بین، بیماران دیابتی و یا افرادی که جراحی آب‌مروارید داشته‌اند شایع‌تر است.

درمان

 

مگس‌پران چگونه درمان می‌شود؟

گاهی موارد، مگس‌پران‌ها به تعداد زیاد و متراکم هستند که منجر به اختلال دید می‌شوند. در این موارد جراحی برای خارج کردن ذرات شناور از زجاجیه لازم است.

با انجام عمل ویترکتومی (خارج کردن ژل زجاجیه) این ذرات شناور نیز از چشم خارج می‌شوند. زجاجیه با محلول نمکی جایگزین شده و  چون قسمت اعظم حجم زجاجیه را بیشتر آب تشکیل می­دهد، محلول نمکی جایگزین، تغییری در دید فرد ایجاد نمی‌کند.

جراحان چشم تا زمانی که علائم مگس‌پران به طور جدی بینایی فرد را مختل نکند جراحی را توصیه نمی‌کنند، مگر اینکه پیدایش مگس­پران در زمینه بیماری­هایی مانند خونریزی در چشم در اثر دیابت و یا فشار خون به وجود آمده و به سایر درمان­های غیر جراحی پاسخ نداده باشد.


 


  فایل ضمیمه