CoverImageFa

کاتاراکت

چشم انسان را می توان تا حدود زیادی به دوربین عکاسی تشبیه کرد که شبکیه نقش فیلم یا گیرنده های سازنده تصویر را برعهده دارد و همانند دوربین یک عدسی یا لنز قابل تنظیم در قسمت قدامی قرارگرفته تا با شکست نور وهمچنین تغییر شکل متناسب با فاصله جسم تصویری شفاف را بر روی شبکیه ایجاد نماید.

در بیشتر افراد، با افزایش سن به تدریج عدسی طبیعی چشم که از پروتئین ها ی شفاف تشکیل شده است دچار کدورت شده و به تدریج عبور نور از آن با اختلال روبرو می شود که این امر موجب کاهش کمی و کیفی دید می گردد. به کدورت عدسی طبیعی چشم آب مروارید یا کاتاراکت گفته می شود.

این اختلال می تواند ناشی از عوامل گوناگون باشد که عمدتا عبارتند از :
  •  کاتاراکت ناشی از افزایش سن که بیشترین علت بروز کاتاراکت را تشکیل می دهد.
  •  کاتاراکت مادرزادی: برخی نوزادان گاه با کاتاراکت به دنیا آمده یا در کودکی دچار آن می شوند که معمولا دوطرفه است. این نوع کاتاراکت معمولا تأثیری روی بینائی ندارد اما اگر اثر گذار باشند باید برطرف شود.
  •  کاتاراکت ثانویه که معمولا در افرادی ایجاد می شود که دچار بیماری های دیگری از قبیل دیابت هستند و یا گاه به علت استفاده از کورتیکوستروئیدها دچار آن می شوند.
  •  کاتاراکت ناشی از حوادث که معمولا مدت کوتاهی پس از بروز یک حادثه یا از سالها پس از آن بروز می نماید.

نشانه های کاتاراکت:

علائم کاتاراکت در مراحل اولیه عبارتند از: تاری و احساس دود آلود شدن دید، نیاز به تغییر مکرر عینک، پخش نور شبانه و رنگهائی که به تدریح محو می شوند و کاهش تدریجی میزان بینائی. ضروری است در اینگونه موارد یک چشم پزشک تشخیص دهد که این نشانه ها ناشی از بروز کاتاراکت است یا بیماری دیگری که نیاز به درمان دارد.

درمان کاتاراکت:

چنانچه کاتاراکت به میزانی پیشرفت کرد که درانجام کارهای روزمره اختلال ایجاد کند باید برداشته شود. درحال حاضر تنها راه درمان کاتاراکت عمل جراحی است. طی این عمل جراح لنز کدر شده را از چشم خارج ساخته آن را با لنزی مصنوعی که اصطلاحا به آن لنز داخل چشمی گفته می شود جایگزین می سازد. در زمانی نه چندان دور عمل کاتاراکت از طریق ایجاد برشی بزرگ روی قرنیه انجام می شد که طی آن عدسی چشم خارج و عدسی دیگری جایگزین آن می شد و سپس برش توسط بخیه بسته می شد. امروزه در پرتو پیشرفت تکنولوژی این عمل با برشی بسیار کوچک انجام می شود و سپس با استفاده از دستگاه های پیشرفته لنز طبیعی که دچار کاتاراکت شده خرد شده از چشم خارج می شود و یک لنز داخل چشمی تا شونده جایگزین آن می گردد. به این نوع عمل اصطلاحا فیکو امولسیفیکاسیون یا به طور خلاصه فیکو گفته می شود که عوارض در آن به حد اقل رسیده است. این عمل یکی از شایع ترین عملهای جراحی چشم به شمار می رود که درسرتاسر جهان صورت می گیرد و میزان موفقیت آن بالاست. در 95 درصد موارد بیمارانی که تحت عمل جراحی کاتاراکت قرار می گیرند و بیماری زمینه ای دیگری ندارند دیدی به میزان 40/20 تا 20/20 به دست می آورند.

در بیمارستان چشم پزشکی نگاه به لطف وجود پیشرفته ترین تجهیزات موجود در جهان و نیز حضور اساتید برجسته و چشم پزشکان نخبه همه روزه تعداد قابل توجهی از عملهای جراحی کاتاراکت با سطح موفقیت بالا انجام می پذیرد. هدف از انجام عمل جراحی آب مروارید بهبود میزان بینائی به دنبال کاهش آن به علت بروز کاتاراکت می باشد.

درجریان عمل کاتاراکت فقط اختلال ناشی از کدر شدن قرنیه برطرف می شود و در صورت وجود آسیبهای زمینه ای دیگر اختلالات ایجاد شده توسط بیماریهائی نظیرعوارض آب سیاه ، عوارض شبکیه ناشی از بیماری قند و یا اختلالات شبکیه ناشی از افزایش سن برطرف نمی شوند.

اگرچه در بیشتر موارد پس از عمل آب مروارید استفاده از عینک محدود به مطالعه می شود اما گاه به علت عوارض دیگری از قبیل آستگماتیسم نیاز به استفاده از عینک همچنان پابرجا می ماند. برای به حد اقل رساندن احتمال نیاز به عینک پس از عمل جراحی می توان از لنزهای داخل چشمی خاص از جمله لنز توریک، تطابقی یا چند کانونی بسته به شرایط موجود بهره برد. معمولا جراح پس از بررسی و انجام آزمایشات لازم درصورت نیاز این موارد را به بیمار متذکر گشته راهنمائی لازم را به عمل می آورد.

     
آخرین بروزرسانی 1395/08/29
نویسنده 36
فایل پیوست
کلمات کلیدی
منبع
نویسنده